श्लोकभगवद् गीता
भगवद् गीता 11.14
विस्मित और रोमांचित अर्जुन सिर झुकाकर हाथ जोड़े हुए भगवान से बोलते हैं।
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata
अनुवाद
Then Arjuna, seized with wonder and with the hair on his body standing up, bowed his head to the God and spoke with folded hands.
हिंदी
तब विस्मय से भरे, रोमांचित अर्जुन ने सिर झुकाकर देव को प्रणाम किया और हाथ जोड़कर बोले।
शब्दार्थ
- ततः
- tataḥ
- तब
- सः
- saḥ
- वह
- विस्मयाविष्टः
- vismayāviṣṭaḥ
- आश्चर्य से भरा
- हृष्टरोमा
- hṛṣṭaromā
- रोमांचित
- धनञ्जयः
- dhanañjayaḥ
- अर्जुन
- प्रणम्य
- praṇamya
- प्रणाम करके
- शिरसा
- śirasā
- सिर से
- देवम्
- devam
- देव को
- कृताञ्जलिः
- kṛtāñjaliḥ
- हाथ जोड़े हुए
- अभाषत
- abhāṣata
- बोला

