सामग्री पर जाएँ

भगवद् गीता 1.47

अर्जुन धनुष छोड़कर निराश बैठ जाते हैं, और पहला अध्याय समाप्त होता है।

एवमुक्त्वाऽर्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत्।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः॥

evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat
visṛjya sa-śaraṃ cāpaṃ śoka-saṃvigna-mānasaḥ

अनुवाद

Sanjaya said: Having spoken these words in the midst of the battlefield, Arjuna cast aside his bow and arrow and sat down on the chariot seat, his mind shaken with grief.

हिंदी

संजय बोले: रणभूमि में ऐसा कहकर अर्जुन ने बाण सहित धनुष त्याग दिया और शोक से व्याकुल मन वाला होकर रथ के पिछले भाग में बैठ गया।

व्याख्या

अध्याय मौन में समाप्त होता है। जिस योद्धा ने 1.20 में धनुष उठाया था, वह अब रथ के तल पर बैठा है, धनुष एक ओर रखकर। यही स्तब्धता वह स्थान है जहाँ से कृष्ण उपदेश आरंभ करते हैं। उपदेश अध्याय 2 में खुलता है, और पूरा अध्याय 1 अर्जुन-विषाद योग है।

Characters in this verse

Places in this verse