भगवद् गीता 1.41
अर्जुन भय व्यक्त करते हैं कि कुल-धर्म टूटने पर सामाजिक व्यवस्था बिखर जाएगी।
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः॥
adharmābhibhavāt kṛṣṇa praduṣyanti kula-striyaḥ
strīṣu duṣṭāsu vārṣṇeya jāyate varṇa-saṅkaraḥ
अनुवाद
When lawlessness prevails, Krishna, the women of the family fall into corruption, and when they are corrupted, O Varshneya, confusion of social order arises.
हिंदी
हे कृष्ण, अधर्म के बढ़ने से कुल की स्त्रियाँ दूषित हो जाती हैं, और हे वार्ष्णेय, स्त्रियों के दूषित होने पर वर्णसंकर उत्पन्न होता है।
व्याख्या
ये अर्जुन के भय हैं, जो उनके युग की सामाजिक शब्दावली में कहे गए हैं, गीता की अपनी शिक्षा नहीं। यह तर्क उस दृष्टि को दर्शाता है जिसमें परिवार की व्यवस्था और वर्ण को समाज का आधार माना जाता था। कृष्ण इस तर्क-शृंखला का समर्थन नहीं करते। वे अध्याय 2 से कर्तव्य और आत्मा के गहरे प्रश्न का उत्तर देते हैं। अगला श्लोक 1.42 इस शृंखला को उसके अंत तक ले जाता है।

