सामग्री पर जाएँ

भगवद् गीता 1.14

श्वेत अश्वों के रथ में बैठे कृष्ण और अर्जुन अपने दिव्य शंख बजाते हैं।

ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः॥

tataḥ śvetair hayair yukte mahati syandane sthitau
mādhavaḥ pāṇḍavaś caiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ

अनुवाद

Then Madhava and the son of Pandu, seated in a great chariot yoked to white horses, blew their divine conches.

हिंदी

तब श्वेत अश्वों से जुते हुए विशाल रथ में बैठे माधव और पाण्डुपुत्र ने अपने दिव्य शंख बजाए।

व्याख्या

दृश्य कथा के केंद्र पर आता है: सारथी कृष्ण और योद्धा अर्जुन, एक ही रथ में। श्वेत अश्व और दिव्य शंख बताते हैं कि यह कोई साधारण जोड़ी नहीं है। उनके शंखों के नाम 1.15 में एक-एक करके आते हैं।

Characters in this verse

Places in this verse