तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां दीनचेतसाम् ।
उवाच वाक्यं काकुत्स्थो मुखेन परिशुष्यता ॥
teṣāṃ samupaviṣṭānāṃ sarveṣāṃ dīnacetasām |
uvāca vākyaṃ kākutstho mukhena pariśuṣyatā ||
उत्तरकांड, सर्ग 45: कठोर निर्णय
Rama tells his brothers that he cannot bear the people's blame and orders Lakshmana to leave Sita near Valmiki's hermitage, forbidding any argument.
राम भाइयों से कहते हैं कि वे प्रजा का अपवाद सहन नहीं कर सकते और लक्ष्मण को सीता को वाल्मीकि आश्रम के पास छोड़ आने का आदेश देते हैं, बिना कोई तर्क सुने।
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां दीनचेतसाम् ।
उवाच वाक्यं काकुत्स्थो मुखेन परिशुष्यता ॥
teṣāṃ samupaviṣṭānāṃ sarveṣāṃ dīnacetasām |
uvāca vākyaṃ kākutstho mukhena pariśuṣyatā ||
सर्वे शृणुत भद्रं वो मा कुरुध्वं मनो ऽन्यथा ।
पौराणां मम सीतायां यादृशी वर्तते कथा ॥
sarve śṛṇuta bhadraṃ vo mā kurudhvaṃ mano 'nyathā |
paurāṇāṃ mama sītāyāṃ yādṛśī vartate kathā ||
पौरापवादः सुमहांस्तथा जनपदस्य च ।
वर्तते मयि बीभत्सा सा मे मर्माणि कृन्तति ॥
paurāpavādaḥ sumahāṃstathā janapadasya ca |
vartate mayi bībhatsā sā me marmāṇi kṛntati ||
अहं किल कुले जात इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
सीता ऽपि सत्कुले जाता जनकानां महात्मनाम् ॥
ahaṃ kila kule jāta ikṣvākūṇāṃ mahātmanām |
sītā 'pi satkule jātā janakānāṃ mahātmanām ||
जानासि त्वं यथा सौम्य दण्डके विजने वने ।
रावणेन हृता सीता स च विध्वंसितो मया ॥
jānāsi tvaṃ yathā saumya daṇḍake vijane vane |
rāvaṇena hṛtā sītā sa ca vidhvaṃsito mayā ||
तत्र मे बुद्धिरुत्पन्ना जनकस्य सुतां प्रति ।
अत्रोषितामिमां सीतामानयेयं कथं पुरीम् ॥
tatra me buddhirutpannā janakasya sutāṃ prati |
atroṣitāmimāṃ sītāmānayeyaṃ kathaṃ purīm ||
प्रत्ययार्थं ततः सीता विवेश ज्वलनं तदा ।
प्रत्यक्षं तव सौमित्रे देवानां हव्यवाहनः ।
अपापां मैथिलीमाह वायुश्चाकाशगोचरः ॥
pratyayārthaṃ tataḥ sītā viveśa jvalanaṃ tadā |
pratyakṣaṃ tava saumitre devānāṃ havyavāhanaḥ |
apāpāṃ maithilīmāha vāyuścākāśagocaraḥ ||
चन्द्रादित्यौ च शंसेते सुराणां सन्निधौ पुरा ।
ऋषीणां चैव सर्वेषामपापां जनकात्मजाम् ॥
candrādityau ca śaṃsete surāṇāṃ sannidhau purā |
ṛṣīṇāṃ caiva sarveṣāmapāpāṃ janakātmajām ||
एवं शुद्धसमाचारा देवगन्धर्वसन्निधौ ।
लङ्काद्वीपे महेन्द्रेण मम हस्ते निवेशिता ॥
evaṃ śuddhasamācārā devagandharvasannidhau |
laṅkādvīpe mahendreṇa mama haste niveśitā ||
अन्तरात्मा च मे वेत्ति सीतां शुद्धां यशस्विनीम् ।
ततो गृहीत्वा वैदेहीमयोध्यामहमागतः ॥
antarātmā ca me vetti sītāṃ śuddhāṃ yaśasvinīm |
tato gṛhītvā vaidehīmayodhyāmahamāgataḥ ||
अयं तु मे महान्वादः शोकश्च हृदि वर्तते ।
पौरापवादः सुमहांस्तथा जनपदस्य च ॥
ayaṃ tu me mahānvādaḥ śokaśca hṛdi vartate |
paurāpavādaḥ sumahāṃstathā janapadasya ca ||
अकीर्तिर्यस्य गीयेत लोके भूतस्य कस्यचित् ।
पतत्येवाधमाँल्लोकान्यावच्छब्दः प्रकीर्त्यते ॥
akīrtiryasya gīyeta loke bhūtasya kasyacit |
patatyevādhamām̐llokānyāvacchabdaḥ prakīrtyate ||
अकीर्तिर्निन्द्यते देवैः कीर्तिर्लोकेषु पूज्यते ।
कीर्त्यर्थं तु समारम्भः सर्वेषां सुमहात्मनाम् ॥
akīrtirnindyate devaiḥ kīrtirlokeṣu pūjyate |
kīrtyarthaṃ tu samārambhaḥ sarveṣāṃ sumahātmanām ||
अप्यहं जीवितं जह्यां युष्मान्वा पुरुषर्षभाः ।
अपवादभयाद्भीतः किं पुनर्जनकात्मजाम् ॥
apyahaṃ jīvitaṃ jahyāṃ yuṣmānvā puruṣarṣabhāḥ |
apavādabhayādbhītaḥ kiṃ punarjanakātmajām ||
तस्माद्भवन्तः पश्यन्तु पतितं शोकसागरे ।
नहि पश्याम्यहं भूतं किञ्चिद्दुःखमतो ऽधिकम् ॥
tasmādbhavantaḥ paśyantu patitaṃ śokasāgare |
nahi paśyāmyahaṃ bhūtaṃ kiñcidduḥkhamato 'dhikam ||
श्वस्त्वं प्रभाते सौमित्रे सुमन्त्राधिष्ठितं रथम् ।
आरुह्य सीतामारोप्य विषयान्ते समुत्सृज ॥
śvastvaṃ prabhāte saumitre sumantrādhiṣṭhitaṃ ratham |
āruhya sītāmāropya viṣayānte samutsṛja ||
गङ्गायास्तु परे पारे वाल्मीकेस्तु महात्मनः ।
आश्रमो दिव्यसङ्काशस्तमसातीरमाश्रितः ॥
gaṅgāyāstu pare pāre vālmīkestu mahātmanaḥ |
āśramo divyasaṅkāśastamasātīramāśritaḥ ||
तत्रैनां विजने देशे विसृज्य रघुनन्दन ।
शीघ्रमागच्छ भद्रं ते कुरुष्व वचनं मम ॥
tatraināṃ vijane deśe visṛjya raghunandana |
śīghramāgaccha bhadraṃ te kuruṣva vacanaṃ mama ||
न चास्मिन् प्रतिवक्तव्यः सीतां प्रति कथञ्चन ।
तस्मात्त्वं गच्छ सौमित्रे नात्र कार्या विचारणा ॥
na cāsmin prativaktavyaḥ sītāṃ prati kathañcana |
tasmāttvaṃ gaccha saumitre nātra kāryā vicāraṇā ||
अप्रीतिर्हि परा मह्यं त्वयेतत्प्रतिवारिते ।
शापिता हि मया यूयं भुजाभ्यां जीवितेन च ॥
aprītirhi parā mahyaṃ tvayetatprativārite |
śāpitā hi mayā yūyaṃ bhujābhyāṃ jīvitena ca ||
ये मां वाक्यान्तरे ब्रूयुरनुनेतुं कथञ्चन ।
अहिता नाम ते नित्यं मदभीष्टविघातनात् ॥
ye māṃ vākyāntare brūyuranunetuṃ kathañcana |
ahitā nāma te nityaṃ madabhīṣṭavighātanāt ||
मानयन्तु भवन्तो मां यदि मच्छासने स्थिताः ।
इतो ऽद्य नीयतां सीता कुरुष्व वचनं मम ॥
mānayantu bhavanto māṃ yadi macchāsane sthitāḥ |
ito 'dya nīyatāṃ sītā kuruṣva vacanaṃ mama ||
पूर्वमुक्तो ऽहमनया गङ्गातीरे ऽहमाश्रमान् ।
पश्येयमिति तस्याश्च कामः संवर्त्यतामयम् ॥
pūrvamukto 'hamanayā gaṅgātīre 'hamāśramān |
paśyeyamiti tasyāśca kāmaḥ saṃvartyatāmayam ||
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो बाष्पेण पिहिताननः ।
प्रविवेश स धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः ॥
evamuktvā tu kākutstho bāṣpeṇa pihitānanaḥ |
praviveśa sa dharmātmā bhrātṛbhiḥ parivāritaḥ ||
शोकसंलग्नहृदयो निशश्वास यथा द्विपः ॥
śokasaṃlagnahṛdayo niśaśvāsa yathā dvipaḥ ||