Skip to content
Yuddha Kanda Sarga 32 of 131 44 shlokas Journey stop 23
Valmiki Ramayana · Yuddha Kanda · Sarga 32

Sita's Grief

युद्धकांड, सर्ग 32: सीता का शोक

Sita wails at the sight of the head. Ravana is called away suddenly and the illusion vanishes.

सिर देखकर सीता विलाप करती हैं। रावण को अचानक बुलाया जाता है और माया लुप्त हो जाती है।

Meanings for this sarga are being writtenThe Sanskrit text and its transliteration are complete. The Hindi and English meaning of each shloka will appear here as they are added, Kanda by Kanda. इस सर्ग के श्लोकों का हिंदी और अंग्रेज़ी अर्थ जल्द जोड़ा जाएगा।
1-3 6.32.1-3

सासीतातच्छिरोदृष्टवातच्चकार्मुकमुत्तमम् ।
सुग्रीवप्रतिसंपर्गमाख्यातंचहनूमता ।
नयनेमुखवर्णंचभर्तुस्तत्सदृशंमुखम् ।
केशान् केशान्तदेशंचतंचचूडामणिंशुभम् ।
एतैस्सर्वेरभिज्ञानैरभिज्ञायसुदुःखिता ।
निजगर्हेचकैकेयींक्रोशन्तीकुररीयथा ॥

sāsītātacchirodṛṣṭavātaccakārmukamuttamam |
sugrīvapratisaṃpargamākhyātaṃcahanūmatā |
nayanemukhavarṇaṃcabhartustatsadṛśaṃmukham |
keśān keśāntadeśaṃcataṃcacūḍāmaṇiṃśubham |
etaissarverabhijñānairabhijñāyasuduḥkhitā |
nijagarhecakaikeyīṃkrośantīkurarīyathā ||

4 6.32.4

सकामाभवकैकेयीहतोऽयंकुलनन्दनः ।
कुलमुत्सादितंसर्वंत्वयाकलहशीलया ॥

sakāmābhavakaikeyīhato'yaṃkulanandanaḥ |
kulamutsāditaṃsarvaṃtvayākalahaśīlayā ||

5 6.32.5

आर्येणकिंतेकैकेयी कृतंरामेणविप्रियम् ।
यन्मयाचीरवसनस्त्वयाप्रस्थापितोवनम् ॥

āryeṇakiṃtekaikeyī kṛtaṃrāmeṇavipriyam |
yanmayācīravasanastvayāprasthāpitovanam ||

6 6.32.6

एवमुक्त्वातुवैदेहीवेपमानातपस्विनी ।
जगामजगतींबालाछिन्नातुकदळीयथा ॥

evamuktvātuvaidehīvepamānātapasvinī |
jagāmajagatīṃbālāchinnātukadaḷīyathā ||

7 6.32.7

सामुहूर्तात्समाश्वास्यप्रतिलभ्यचचेतनाम् ।
तच्छिरस्समुपाघ्रायविललासायतेक्षणा ॥

sāmuhūrtātsamāśvāsyapratilabhyacacetanām |
tacchirassamupāghrāyavilalāsāyatekṣaṇā ||

8 6.32.8

हाहताऽस्मिमहाबाहो वीरव्रतमनुव्रत ।
इमांतेपश्चिमावस्थांगताऽस्मिविधवाकृता ॥

hāhatā'smimahābāho vīravratamanuvrata |
imāṃtepaścimāvasthāṃgatā'smividhavākṛtā ||

9 6.32.9

प्रथमंमरणंनार्याभर्तुर्वैगुण्यमुच्यते ।
सुवृत्तः स्साधुवृत्तायास्सम्वृत्तस्त्वंममाग्रतः ॥

prathamaṃmaraṇaṃnāryābharturvaiguṇyamucyate |
suvṛttaḥ ssādhuvṛttāyāssamvṛttastvaṃmamāgrataḥ ||

10 6.32.10

दुःखाद्दुःखंप्रपन्नायामग्नायाश्शोकसागरे ।
योहिमामुद्यतनिस्त्रातुंसोऽपित्वंविनिपातितः ॥

duḥkhādduḥkhaṃprapannāyāmagnāyāśśokasāgare |
yohimāmudyatanistrātuṃso'pitvaṃvinipātitaḥ ||

11 6.32.11

साश्वश्रूर्ममकौसल्यात्वयापुत्रेणराघवः ।
वत्सेनेवयथाधेनुर्विवत्सावत्सलाकृता ॥

sāśvaśrūrmamakausalyātvayāputreṇarāghavaḥ |
vatsenevayathādhenurvivatsāvatsalākṛtā ||

12 6.32.12

आद्दिष्टंदीर्घमायुस्तेयैरचिन्त्यपराक्रम ।
अनृतंवचनंतेषामल्पायुरपिराघव ॥

āddiṣṭaṃdīrghamāyusteyairacintyaparākrama |
anṛtaṃvacanaṃteṣāmalpāyurapirāghava ||

13 6.32.13

अथवानश्यतिप्रज्ञाप्राज्ञस्यापिसतस्तव ।
पचत्येनंयथाकालोभूतानांप्रभवोऽह्ययम् ॥

athavānaśyatiprajñāprājñasyāpisatastava |
pacatyenaṃyathākālobhūtānāṃprabhavo'hyayam ||

14 6.32.14

अदृष्टंमृत्युमापन्नःकस्मात्त्वंनयशास्त्रवित् ।
व्यसनानामुपायज्ञःकुशलोह्यसिवर्जने ॥

adṛṣṭaṃmṛtyumāpannaḥkasmāttvaṃnayaśāstravit |
vyasanānāmupāyajñaḥkuśalohyasivarjane ||

15 6.32.15

तथात्वंसम्परिष्वज्यरौद्रयाऽतिनृशंसया ।
काळरात्य्राममाच्छिद्यहृतःकमललोचनः ॥

tathātvaṃsampariṣvajyaraudrayā'tinṛśaṃsayā |
kāḷarātyrāmamācchidyahṛtaḥkamalalocanaḥ ||

16 6.32.16

उपशेषेमहाबाहोः मांविहायतपस्विनीम् ।
प्रियामिवसमालशिष्यपृथिवींपुरुषर्षभ ॥

upaśeṣemahābāhoḥ māṃvihāyatapasvinīm |
priyāmivasamālaśiṣyapṛthivīṃpuruṣarṣabha ||

17 6.32.17

अर्चितंसततंयत्तद्गन्धमाल्यैर्मयातव ।
इदंतेमप्रतियंवीरधनुःकाञ्चानभूषणम् ॥

arcitaṃsatataṃyattadgandhamālyairmayātava |
idaṃtemapratiyaṃvīradhanuḥkāñcānabhūṣaṇam ||

18 6.32.18

पित्रादशरथेनत्वंश्वशुरेणममानघः ।
सर्वैश्चपितृभिस्सार्थंनूनंस्वर्गेसमागतः ॥

pitrādaśarathenatvaṃśvaśureṇamamānaghaḥ |
sarvaiścapitṛbhissārthaṃnūnaṃsvargesamāgataḥ ||

19 6.32.19

दिविनक्षत्रभूतस्त्वंमहात्कर्मकृतप्रियम् ।
पुण्यंराजर्षिवंशंत्वमात्मनस्समुपेक्षसे ॥

divinakṣatrabhūtastvaṃmahātkarmakṛtapriyam |
puṇyaṃrājarṣivaṃśaṃtvamātmanassamupekṣase ||

20 6.32.20

किंमांनप्रेक्षसेराजन् किंमांनप्रतिभाषसे ।
बालांबाल्येनसम्प्राप्तांभार्यांमांसहचारिणीम् ॥

kiṃmāṃnaprekṣaserājan kiṃmāṃnapratibhāṣase |
bālāṃbālyenasamprāptāṃbhāryāṃmāṃsahacāriṇīm ||

21 6.32.21

संश्रुतंगृह्णतापाणिंचरिष्यामीतियत्त्वया ।
स्मरतन्ममकाकुत्स्थनयमामपिदुःखिताम् ॥

saṃśrutaṃgṛhṇatāpāṇiṃcariṣyāmītiyattvayā |
smaratanmamakākutsthanayamāmapiduḥkhitām ||

22 6.32.22

कस्मान्मामपहायत्वंगतोगतिमतांवर ।
अस्माल्लोकादमुंलोकंत्यक्त्वामामपिदुःखिताम् ॥

kasmānmāmapahāyatvaṃgatogatimatāṃvara |
asmāllokādamuṃlokaṃtyaktvāmāmapiduḥkhitām ||

23 6.32.23

कल्याणैरुचितंयत्तत्परिष्वक्तंमयैवतु ।
क्रव्यादैस्तच्छरीरंतेमानंविपरिकृष्यते ॥

kalyāṇairucitaṃyattatpariṣvaktaṃmayaivatu |
kravyādaistaccharīraṃtemānaṃviparikṛṣyate ||

24 6.32.24

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्टवानाप्तदक्षिणैः ।
अग्निहोत्रेणसंस्कारंकेनत्वंनतुलप्स्यसे ॥

agniṣṭomādibhiryajñairiṣṭavānāptadakṣiṇaiḥ |
agnihotreṇasaṃskāraṃkenatvaṃnatulapsyase ||

25 6.32.25

प्रव्रज्यामुपपन्नानांत्रयाणामेकमागतम् ।
परिप्रक्ष्यतिकौसल्यालक्ष्मणंशोकलालसा ॥

pravrajyāmupapannānāṃtrayāṇāmekamāgatam |
pariprakṣyatikausalyālakṣmaṇaṃśokalālasā ||

26 6.32.26

सतस्याःपरिपृच्छन्त्यावधंमित्रबलस्यते ।
तवचाख्यास्यतेनूनंनिशायांराक्षसैर्वधम् ॥

satasyāḥparipṛcchantyāvadhaṃmitrabalasyate |
tavacākhyāsyatenūnaṃniśāyāṃrākṣasairvadham ||

27 6.32.27

सात्वांसुप्तंहतंश्रुत्वामांचरक्षोगृहंगताम् ।
हृदयेनविदीर्णेननभविष्यतिराघव ॥

sātvāṃsuptaṃhataṃśrutvāmāṃcarakṣogṛhaṃgatām |
hṛdayenavidīrṇenanabhaviṣyatirāghava ||

28 6.32.28

ममहेतोरनार्यायाह्यनर्हःपार्थिवात्मः ।
रामस्सागरमुततीर्यसत्त्ववान् गोष्पदेहतः ॥

mamahetoranāryāyāhyanarhaḥpārthivātmaḥ |
rāmassāgaramutatīryasattvavān goṣpadehataḥ ||

29 6.32.29

अहंदाशरथेनोढामोहात्स्वकुलपांसनी ।
आर्यपुत्रस्यरामस्यभार्यामृत्युरजायत ॥

ahaṃdāśarathenoḍhāmohātsvakulapāṃsanī |
āryaputrasyarāmasyabhāryāmṛtyurajāyata ||

30 6.32.30

नूनमन्यांमयाजातिंवारितंदानमुत्तमम् ।
याहमद्येहशोचामिभार्यासर्वतिथेरपि ॥

nūnamanyāṃmayājātiṃvāritaṃdānamuttamam |
yāhamadyehaśocāmibhāryāsarvatitherapi ||

31 6.32.31

साधुपातयमांक्षिप्रंरामस्योपरिरावण ।
समानयपतिंपन्त्याकुरुकल्याणमुत्तमम् ॥

sādhupātayamāṃkṣipraṃrāmasyoparirāvaṇa |
samānayapatiṃpantyākurukalyāṇamuttamam ||

32 6.32.32

शिरसामेशिरश्चास्यकायंकायेनयोजय ।
रावणानुगमिष्यामिगतिंभर्तुर्महात्मनः ॥

śirasāmeśiraścāsyakāyaṃkāyenayojaya |
rāvaṇānugamiṣyāmigatiṃbharturmahātmanaḥ ||

33 6.32.33

इतिसदुःखसन्तप्ताविललापायतेक्षणा ।
भर्तुश्शिरोधनुस्तत्रसमीक्ष्यचपुनःपुनः ॥

itisaduḥkhasantaptāvilalāpāyatekṣaṇā |
bhartuśśirodhanustatrasamīkṣyacapunaḥpunaḥ ||

34 6.32.34

एवंलालप्यमानायांसीतायांतत्रराक्षसः ।
अभिचक्रामभर्तारमनीकस्थःकृताञ्जलिः ॥

evaṃlālapyamānāyāṃsītāyāṃtatrarākṣasaḥ |
abhicakrāmabhartāramanīkasthaḥkṛtāñjaliḥ ||

35 6.32.35

विजयस्वार्यपुत्रेतिसोऽभिवाद्यप्रसाद्यच ।
न्यवेदयदनुप्राप्तंप्रहस्तंवाहिनीपतिम् ॥

vijayasvāryaputretiso'bhivādyaprasādyaca |
nyavedayadanuprāptaṃprahastaṃvāhinīpatim ||

36 6.32.36

अमात्यैस्सहितस्सर्वैःप्रहस्तस्समुपस्थितः ।
तेनदर्शनकामेनवयंप्रस्थापिताःप्रभो ॥

amātyaissahitassarvaiḥprahastassamupasthitaḥ |
tenadarśanakāmenavayaṃprasthāpitāḥprabho ||

37 6.32.37

नूनमस्तिमहाराज राजभावात्क्षमान्वितं ।
किञ्चिदात्ययिकंकार्यंतेषांत्वंदर्शनंकुरु ॥

nūnamastimahārāja rājabhāvātkṣamānvitaṃ |
kiñcidātyayikaṃkāryaṃteṣāṃtvaṃdarśanaṃkuru ||

38 6.32.38

एतच्छ्रुत्वादशग्रीवोराक्षसप्रतिवेदितम् ।
अशोकन्विकांत्यक्त्वामन्त्रिणांदर्शनंययौ ॥

etacchrutvādaśagrīvorākṣasaprativeditam |
aśokanvikāṃtyaktvāmantriṇāṃdarśanaṃyayau ||

39 6.32.39

सतुसर्वंसमर्थ्यैवमन्त्रिभिःकृत्यमात्मनः ।
सभांप्रविश्यविदधेविदित्वारामविक्रमम् ॥

satusarvaṃsamarthyaivamantribhiḥkṛtyamātmanaḥ |
sabhāṃpraviśyavidadheviditvārāmavikramam ||

40 6.32.40

अन्तर्थानंतुतच्छीर्षंतच्चकार्मुकमुत्तमम् ।
जगामरावणस्यैवनिर्याणसमनन्तरम् ॥

antarthānaṃtutacchīrṣaṃtaccakārmukamuttamam |
jagāmarāvaṇasyaivaniryāṇasamanantaram ||

41 6.32.41

राक्षसेन्द्रस्तुतैस्सार्धंमन्त्रिभिर्भीमविक्रमैः ।
समर्थयामासतदारामकार्यविनिश्चयम् ॥

rākṣasendrastutaissārdhaṃmantribhirbhīmavikramaiḥ |
samarthayāmāsatadārāmakāryaviniścayam ||

42 6.32.42

अविदूरस्थितान्सर्वान्बलाध्यक्षाहनितैषिणः ।
अब्रवीत्कालसदृशोरावणोराक्षसाधिपः ॥

avidūrasthitānsarvānbalādhyakṣāhanitaiṣiṇaḥ |
abravītkālasadṛśorāvaṇorākṣasādhipaḥ ||

43 6.32.43

शीघ्रंभेरीनिनादेनस्फुटंकोणाहतेनमे ।
समानयध्वंसैन्यानिवक्तव्यंचनकारणम् ॥

śīghraṃbherīninādenasphuṭaṃkoṇāhatename |
samānayadhvaṃsainyānivaktavyaṃcanakāraṇam ||

44 6.32.44

ततस्तथेतिप्रतिगृह्यतद्वचोबलाधिपास्तेमहदात्मनोबलम् ।
समानयंश्चैवसमागमंचतेन्यवेदयन्भर्तरियुद्धकाङ्क्षिणि ॥

tatastathetipratigṛhyatadvacobalādhipāstemahadātmanobalam |
samānayaṃścaivasamāgamaṃcatenyavedayanbhartariyuddhakāṅkṣiṇi ||

Next sarga · Yuddha Kanda 33Sarama Comforts SitaThe kind rakshasi Sarama tells Sita the head was a trick and that Rama has crossed the sea.

Characters in this sarga

All characters