Is It a Dream?

ततश्शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा ।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्सङ्घातपिङ्गलम् ॥

tataśśākhāntare līnaṃ dṛṣṭvā calitamānasā |
veṣṭitārjunavastraṃ taṃ vidyutsaṅghātapiṅgalam ||

सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम् ।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥

sā dadarśa kapiṃ tatra praśritaṃ priyavādinam |
phullāśokotkarābhāsaṃ taptacāmīkarekṣaṇam ||

मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ।
अहो भीममिदं रूपं वानरस्य दुरासदम् ।
दुर्निरीक्षमिति ज्ञात्वा पुनरेव मुमोह सा ॥

maithilī cintayāmāsa vismayaṃ paramaṃ gatā |
aho bhīmamidaṃ rūpaṃ vānarasya durāsadam |
durnirīkṣamiti jñātvā punareva mumoha sā ||

विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता ।
रामरामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ।
रुरोद बहुधा सीता मन्दं मन्दस्वरा सती ॥

vilalāpa bhṛśaṃ sītā karuṇaṃ bhayamohitā |
rāmarāmeti duḥkhārtā lakṣmaṇeti ca bhāminī |
ruroda bahudhā sītā mandaṃ mandasvarā satī ||

सा तं दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदुपस्थितम् ।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥

sā taṃ dṛṣṭvā hariśreṣṭhaṃ vinītavadupasthitam |
maithilī cintayāmāsa svapno'yamiti bhāminī ||

सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम् ।
ददर्श पिङ्गाधिपते रमात्यं वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥

sā vīkṣamāṇā pṛthubhugnavaktraṃ śākhāmṛgendrasya yathoktakāram |
dadarśa piṅgādhipate ramātyaṃ vātātmajaṃ buddhimatāṃ variṣṭham ||

सा तं समीक्ष्यैव भृशं विसंज्ञा गतासुकल्पेन बभूव सीता ।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य भूयो विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥

sā taṃ samīkṣyaiva bhṛśaṃ visaṃjñā gatāsukalpena babhūva sītā |
cireṇa saṃjñāṃ pratilabhya bhūyo vicintayāmāsa viśālanetrā ||

स्वप्ने मयाऽयं विकृतोऽद्य दृष्टश्शाखामृगश्शास्त्रगणैर्निषिद्धः ।
स्वस्त्यस्तु रामाय स लक्ष्मणाय तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥

svapne mayā'yaṃ vikṛto'dya dṛṣṭaśśākhāmṛgaśśāstragaṇairniṣiddhaḥ |
svastyastu rāmāya sa lakṣmaṇāya tathā piturme janakasya rājñaḥ ||

स्वप्नोऽपि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा शोकेन दुःखेन च पीडितायाः ।
सुखं हि मे नास्ति यतोऽस्मि हीना तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥

svapno'pi nāyaṃ nahi me'sti nidrā śokena duḥkhena ca pīḍitāyāḥ |
sukhaṃ hi me nāsti yato'smi hīnā tenendupūrṇapratimānanena ||

रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव ।
तस्यानुरूपां च कथां तदर्थमेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥

rāmeti rāmeti sadaiva buddhyā vicintya vācā bruvatī tameva |
tasyānurūpāṃ ca kathāṃ tadarthamevaṃ prapaśyāmi tathā śṛṇomi ||

अहं हि तस्याद्य मनोभवेन सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा ।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥

ahaṃ hi tasyādya manobhavena sampīḍitā tadgatasarvabhāvā |
vicintayantī satataṃ tameva tathaiva paśyāmi tathā śṛṇomi ||

मनोरथस्स्यादिति चिन्तयामि तथापि बुद्ध्या च वितर्कयामि ।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥

manorathassyāditi cintayāmi tathāpi buddhyā ca vitarkayāmi |
kiṃ kāraṇaṃ tasya hi nāsti rūpaṃ suvyaktarūpaśca vadatyayaṃ mām ||

नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे स्वयंभुवे चैव हुताशनाय च ।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो वनौकसा तच्छ तथास्तु नान्यथा ॥

namo'stu vācaspataye savajriṇe svayaṃbhuve caiva hutāśanāya ca |
anena coktaṃ yadidaṃ mamāgrato vanaukasā taccha tathāstu nānyathā ||