तस्यराक्षसराजस्यनिशम्यपरिदेवितम् ।
कुम्भकर्णोबभाषेदंवचनंप्रजहास च ॥
tasyarākṣasarājasyaniśamyaparidevitam |
kumbhakarṇobabhāṣedaṃvacanaṃprajahāsa ca ||
युद्धकांड, सर्ग 63: कुंभकर्ण का उलाहना
Kumbhakarna blames Ravana's folly but promises to fight for his brother.
कुंभकर्ण रावण की मूर्खता को दोष देता है पर भाई के लिए लड़ने का वचन देता है।
तस्यराक्षसराजस्यनिशम्यपरिदेवितम् ।
कुम्भकर्णोबभाषेदंवचनंप्रजहास च ॥
tasyarākṣasarājasyaniśamyaparidevitam |
kumbhakarṇobabhāṣedaṃvacanaṃprajahāsa ca ||
दृष्टोदोषोहियोऽस्माभिःपुरामन्त्रन्वििर्णये ।
हितेष्वनभियुक्तेनसोऽयमासादितस्त्वया ॥
dṛṣṭodoṣohiyo'smābhiḥpurāmantranviirṇaye |
hiteṣvanabhiyuktenaso'yamāsāditastvayā ||
शीघ्रंखल्वभ्युपेतंत्वांफलंपापस्यकर्मणः ।
निरयेष्वेवपतनंयथादुष्कृतकर्मणः ॥
śīghraṃkhalvabhyupetaṃtvāṃphalaṃpāpasyakarmaṇaḥ |
nirayeṣvevapatanaṃyathāduṣkṛtakarmaṇaḥ ||
प्रथमंवैमहाराजकृत्यमेतदचिन्तितम् ।
केवलंवीर्यदर्पेणनानुबन्धोविचिन्तितः ॥
prathamaṃvaimahārājakṛtyametadacintitam |
kevalaṃvīryadarpeṇanānubandhovicintitaḥ ||
यःपश्चातूर्वकार्याणिकुर्यादैश्वर्यमास्थितः ।
पूर्वंचोत्तरकार्याणि न स वेदनयानया ॥
yaḥpaścātūrvakāryāṇikuryādaiśvaryamāsthitaḥ |
pūrvaṃcottarakāryāṇi na sa vedanayānayā ||
देशकालविहीनानिकर्माणिविपरीतवत् ।
क्रियमाणानिदुष्यन्तिहवींष्यप्रयतेष्विव ॥
deśakālavihīnānikarmāṇiviparītavat |
kriyamāṇāniduṣyantihavīṃṣyaprayateṣviva ||
त्रयाणांपञ्चधायोगंकर्मणांयःप्रपश्यति ।
सचिवैस्समयंकृत्वा स सभ्येवर्ततेपथि ॥
trayāṇāṃpañcadhāyogaṃkarmaṇāṃyaḥprapaśyati |
sacivaissamayaṃkṛtvā sa sabhyevartatepathi ||
यथागमं च योराजासमयंविचिकीर्षति ।
बुध्यतेसचिवान्बध्यासुहृदश्चानुपश्यति ॥
yathāgamaṃ ca yorājāsamayaṃvicikīrṣati |
budhyatesacivānbadhyāsuhṛdaścānupaśyati ||
धर्ममर्थं च कामं च सर्वान्वारक्षसांपते ।
भजतेपुरुषःकालेत्रीणिद्वन्द्वानिवापुनः ॥
dharmamarthaṃ ca kāmaṃ ca sarvānvārakṣasāṃpate |
bhajatepuruṣaḥkāletrīṇidvandvānivāpunaḥ ||
त्रिषुचैतेषुयच्छ्रेष्ठंश्रुत्वातन्नावबुध्यते ।
राजावाराजमात्रोवाव्यर्थंतस्यबहुश्रुतम् ॥
triṣucaiteṣuyacchreṣṭhaṃśrutvātannāvabudhyate |
rājāvārājamātrovāvyarthaṃtasyabahuśrutam ||
उपप्रदानंसान्त्वं च भेदंकाले च विक्रमम् ।
योगं च रक्षसांश्रेष्ठतावुभौ च नयानयौ ।
कालेधर्मार्थकामान्यस्सम्मन्त्ऱ्यसचिवैःसह ।
निषेवेतात्मवान्लोके न स व्यसनमाप्नुयात् ॥
upapradānaṃsāntvaṃ ca bhedaṃkāle ca vikramam |
yogaṃ ca rakṣasāṃśreṣṭhatāvubhau ca nayānayau |
kāledharmārthakāmānyassammantऱyasacivaiḥsaha |
niṣevetātmavānloke na sa vyasanamāpnuyāt ||
हितानुबन्धमालोच्यकार्यात्कार्यमिहात्मनः ।
राजासहार्थतत्त्वज्ञैस्सचिवैर्बुस्सहिजीवति ॥
hitānubandhamālocyakāryātkāryamihātmanaḥ |
rājāsahārthatattvajñaissacivairbussahijīvati ||
अनभिज्ञायशास्त्रार्थान् पुरुषाःपशुबुद्धयः ।
प्रागल्भ्याद्वक्तुमिच्छन्तिमन्त्रेष्वभ्यन्तरीकृताः ॥
anabhijñāyaśāstrārthān puruṣāḥpaśubuddhayaḥ |
prāgalbhyādvaktumicchantimantreṣvabhyantarīkṛtāḥ ||
अशास्त्रविदुषांतेषां न कार्यमभिहितंवचः ।
अर्थशास्त्रानभिज्ञानांविपुलांश्रियमिच्छताम् ॥
aśāstraviduṣāṃteṣāṃ na kāryamabhihitaṃvacaḥ |
arthaśāstrānabhijñānāṃvipulāṃśriyamicchatām ||
अहितं च हिताकारंधार्ष्ट्याज्जल्पन्तियेनराः ।
अवेक्ष्यमन्त्रबाह्यास्तेकर्तव्याःकृत्यदूषणाः ॥
ahitaṃ ca hitākāraṃdhārṣṭyājjalpantiyenarāḥ |
avekṣyamantrabāhyāstekartavyāḥkṛtyadūṣaṇāḥ ||
विनाशयन्तोभर्तारंसहिताश्शत्रुभिर्बुधैः ।
विपरीतानिकृत्यानिकारयन्तीहमन्त्रिणः ॥
vināśayantobhartāraṃsahitāśśatrubhirbudhaiḥ |
viparītānikṛtyānikārayantīhamantriṇaḥ ||
तान्भर्तामित्रसङ्काशानमित्रान्मन्त्रनिर्णये ।
व्यवहारेणजानीयात्सचिवानुपसम्हितान् ॥
tānbhartāmitrasaṅkāśānamitrānmantranirṇaye |
vyavahāreṇajānīyātsacivānupasamhitān ||
चपलस्येहकृत्यानिसहसानुप्रधावतः ।
छिद्रमन्येप्रपद्यन्तेक्रौञ्चस्य ख मिवद्विजाः ॥
capalasyehakṛtyānisahasānupradhāvataḥ |
chidramanyeprapadyantekrauñcasya kha mivadvijāḥ ||
योहिशत्रुमवज्ञायनात्मानमभिरक्षति ।
अवाप्नोतिहिसोऽनर्थान् स्थानाच्चव्यवरोप्यते ॥
yohiśatrumavajñāyanātmānamabhirakṣati |
avāpnotihiso'narthān sthānāccavyavaropyate ||
यदुक्तमिहतेपूर्वंक्रियतामनुजेन च ।
तदेवनोहितंवाक्यंयदिच्छसि च तत्कुरु ॥
yaduktamihatepūrvaṃkriyatāmanujena ca |
tadevanohitaṃvākyaṃyadicchasi ca tatkuru ||
तत्तुश्रुत्वादशग्रीवःकुम्भकर्णस्यभाषितम् ।
भ्रुकुटिंचैवसञ्चक्रेक्रुद्धश्चैनमभाषत ॥
tattuśrutvādaśagrīvaḥkumbhakarṇasyabhāṣitam |
bhrukuṭiṃcaivasañcakrekruddhaścainamabhāṣata ||
मान्योगुरुवारिचार्यःकिमांत्वमनुशाससि ।
किमेवंवाक्छ्रमंकृत्वाकालेयुक्तंविधीयताम् ॥
mānyoguruvāricāryaḥkimāṃtvamanuśāsasi |
kimevaṃvākchramaṃkṛtvākāleyuktaṃvidhīyatām ||
विभ्रमाच्चित्तमोहाद्वाबलवीर्याश्रयेणवा ।
नाभिपन्नमिदानींयद्व्यर्थातस्यपुनःकथाः ॥
vibhramāccittamohādvābalavīryāśrayeṇavā |
nābhipannamidānīṃyadvyarthātasyapunaḥkathāḥ ||
अस्मिन्कालेतुयद्युक्तंतदिदानींविधीयताम् ।
गतंतुनानुशोचन्तिगतंतुगतमेवहि ॥
asminkāletuyadyuktaṃtadidānīṃvidhīyatām |
gataṃtunānuśocantigataṃtugatamevahi ||
ममापनयजंदोषंविक्रमेणसमीकुरु ।
यदिखल्वस्तिमेस्नेहोविक्रमंवाऽवगच्छसि ।
यदिवकार्यंमेतत्तेहृदिकार्यतमंमतम् ॥
mamāpanayajaṃdoṣaṃvikrameṇasamīkuru |
yadikhalvastimesnehovikramaṃvā'vagacchasi |
yadivakāryaṃmetattehṛdikāryatamaṃmatam ||
स सुहृद्योविपन्नार्थंदीनमभ्यवपद्यते ।
स बन्धुर्योऽपनीतेषुसाहाय्यायोपकल्पते ॥
sa suhṛdyovipannārthaṃdīnamabhyavapadyate |
sa bandhuryo'panīteṣusāhāyyāyopakalpate ||
तमथैवंब्रुवाणंतुवचनंधीरदारुणम् ।
रुष्टोऽयमितिविज्ञायशनैश्श्लक्षणमुवाच ह ॥
tamathaivaṃbruvāṇaṃtuvacanaṃdhīradāruṇam |
ruṣṭo'yamitivijñāyaśanaiśślakṣaṇamuvāca ha ||
अतीवहिसमालक्ष्यभ्रातरंक्षुभितेन्द्रियम् ।
कुम्भकर्णश्शनैर्वाक्यंबभाषेपरिसान्त्वयन् ॥
atīvahisamālakṣyabhrātaraṃkṣubhitendriyam |
kumbhakarṇaśśanairvākyaṃbabhāṣeparisāntvayan ||
शृणुराजन्नवहितोममवाक्यमरिन्दम ।
अलंराक्षसराजेन्द्र सन्तापमुपपद्यते ।
रोषं च सम्परित्यज्यस्वस्थोभवितुमर्हसि ॥
śṛṇurājannavahitomamavākyamarindama |
alaṃrākṣasarājendra santāpamupapadyate |
roṣaṃ ca samparityajyasvasthobhavitumarhasi ||
नैतन्मनसिकर्तव्यंमयिजीवतिपार्थिव ।
तमहंनाशयिष्यामियत्कृतेपरितप्यते ॥
naitanmanasikartavyaṃmayijīvatipārthiva |
tamahaṃnāśayiṣyāmiyatkṛteparitapyate ||
अवश्यंतुहितंवाच्यंसर्वावस्थांतवमया ।
बन्धुभावादभिहितंभ्रातृस्नेहाच्छपार्थिव ॥
avaśyaṃtuhitaṃvācyaṃsarvāvasthāṃtavamayā |
bandhubhāvādabhihitaṃbhrātṛsnehācchapārthiva ||
सदृशंयत्तुकालेऽस्मिन् कर्तुंस्निग्धेनबन्धुना ।
शत्रूणांकदनंपश्यक्रियमाणंमयारणे ॥
sadṛśaṃyattukāle'smin kartuṃsnigdhenabandhunā |
śatrūṇāṃkadanaṃpaśyakriyamāṇaṃmayāraṇe ||
अद्यपश्यमहाबाहो मयासमरमूर्धनि ।
हतेरामेसहभ्रात्राद्रवन्तींहरिवाहिनीम् ॥
adyapaśyamahābāho mayāsamaramūrdhani |
haterāmesahabhrātrādravantīṃharivāhinīm ||
अद्यरामस्यतद्दृष्टवामयानीतंरणाच्छिरः ।
सुखीभवमहाबाहो सीताभवतुदुःखिता ॥
adyarāmasyataddṛṣṭavāmayānītaṃraṇācchiraḥ |
sukhībhavamahābāho sītābhavatuduḥkhitā ||
अद्यरामस्यपश्यन्तुनिधनंसुमहत्प्रियम् ।
लङ्कायांराक्षसाःसर्वेयेतेनिहतबान्धवाः ॥
adyarāmasyapaśyantunidhanaṃsumahatpriyam |
laṅkāyāṃrākṣasāḥsarveyetenihatabāndhavāḥ ||
अद्यशोकपरीतानांस्वबन्धुवधकारणात् ।
शत्रोर्युधिविनाशेनकरोम्यस्रप्रमार्जनम् ॥
adyaśokaparītānāṃsvabandhuvadhakāraṇāt |
śatroryudhivināśenakaromyasrapramārjanam ||
अद्यपर्वतसङ्काशंससूर्यमिवतोयदम् ।
विकीर्णंपश्यसमरेसुग्रीवंप्लवगोत्तम ॥
adyaparvatasaṅkāśaṃsasūryamivatoyadam |
vikīrṇaṃpaśyasamaresugrīvaṃplavagottama ||
कथं च राक्षसैरेभिर्मया च परिरक्षितः ।
जिघांसुभिर्दाशरथिं वध्यसे त्वमिहानघ ॥
kathaṃ ca rākṣasairebhirmayā ca parirakṣitaḥ |
jighāṃsubhirdāśarathiṃ vadhyase tvamihānagha ||
मांनिहत्यकिलत्वांहिनिहनिष्यतिराघवः ।
नाहमात्मनिसन्तापंगच्छेयंराक्षसाधिप ॥
māṃnihatyakilatvāṃhinihaniṣyatirāghavaḥ |
nāhamātmanisantāpaṃgaccheyaṃrākṣasādhipa ||
कामंवतिदानीमपिमांव्यादिशत्वंपरन्तप ।
न परःप्रेषणीयस्तेयुद्धायातुलविक्रम ॥
kāmaṃvatidānīmapimāṃvyādiśatvaṃparantapa |
na paraḥpreṣaṇīyasteyuddhāyātulavikrama ||
अहमुत्सादयिष्यामिशत्रूंस्तवमहाबलः ।
यदिशक्रोयदियमोयदिपावकमारुतौ ।
तानहंयोधयिष्यामिकुबेरवरुणावपि ॥
ahamutsādayiṣyāmiśatrūṃstavamahābalaḥ |
yadiśakroyadiyamoyadipāvakamārutau |
tānahaṃyodhayiṣyāmikuberavaruṇāvapi ||
गिरिमात्रशरीरस्यशितशूलधरस्यमे ।
नर्दतस्तीक्षणदंष्ट्रस्यबिभीयाच्चपुरन्दरः ॥
girimātraśarīrasyaśitaśūladharasyame |
nardatastīkṣaṇadaṃṣṭrasyabibhīyāccapurandaraḥ ||
अथवात्यक्तशस्त्रस्यमृद्नतस्तरसारिपून् ।
न मेप्रतिमुखेस्थातुंकश्चित् शक्तोजिजीविषुः ॥
athavātyaktaśastrasyamṛdnatastarasāripūn |
na mepratimukhesthātuṃkaścit śaktojijīviṣuḥ ||
नैवशक्त्या न गदयानासिनानिशितैश्शरैः ।
हस्ताभ्यामेवसम्रब्दोहनिष्याम्यपिवज्रिणम् ॥
naivaśaktyā na gadayānāsināniśitaiśśaraiḥ |
hastābhyāmevasamrabdohaniṣyāmyapivajriṇam ||
यदिमेमुष्टिवेगं स राघवोऽद्यसहिष्यते ।
ततःपाश्यन्तिबाणौघारुधिरंराघवस्यतु ॥
yadimemuṣṭivegaṃ sa rāghavo'dyasahiṣyate |
tataḥpāśyantibāṇaughārudhiraṃrāghavasyatu ||
चिन्तयाबाध्यसेराजन्किमर्थंमयितिष्ठति ।
सोऽहंशत्रुविनाशाय तव निर्यातुमुद्यतः ॥
cintayābādhyaserājankimarthaṃmayitiṣṭhati |
so'haṃśatruvināśāya tava niryātumudyataḥ ||
मुञ्चरामाद्भयंराज न्हनिष्यामीहसम्युगे ।
राघवंलक्ष्मणंचैवसुग्रीवं च महाबलम् ।
हनूमन्तं च रक्षोघ्नंलङ्कायेनप्रदीपिता ॥
muñcarāmādbhayaṃrāja nhaniṣyāmīhasamyuge |
rāghavaṃlakṣmaṇaṃcaivasugrīvaṃ ca mahābalam |
hanūmantaṃ ca rakṣoghnaṃlaṅkāyenapradīpitā ||
हरींश्चापिहनियिष्यामिसंयुगेसमवास्थिवान् ।
असाधारणमिच्छामिनदातुंमहद्यशः ॥
harīṃścāpihaniyiṣyāmisaṃyugesamavāsthivān |
asādhāraṇamicchāminadātuṃmahadyaśaḥ ||
तदिचेन्द्राद्भयं राजन्यदि चापिस्वयम्भुवः ।
ततोऽहंनाशयिष्यामिनैशंतमइवांशुमान् ।
अपिदेवाश्शयिष्यन्तेक्रुद्धेमयिमहीतले ॥
tadicendrādbhayaṃ rājanyadi cāpisvayambhuvaḥ |
tato'haṃnāśayiṣyāminaiśaṃtamaivāṃśumān |
apidevāśśayiṣyantekruddhemayimahītale ||
यमं च शमयिष्यामिभक्षयिष्यामिपावकम् ।
आदित्यंपातयिष्यामिसनक्षत्रंमहीतले ॥
yamaṃ ca śamayiṣyāmibhakṣayiṣyāmipāvakam |
ādityaṃpātayiṣyāmisanakṣatraṃmahītale ||
शतक्रतुंवधिष्यामिपास्यामिवरुणालयम् ।
पर्वतांश्चूर्णयिष्यामिदारयिष्यामिमेदिनीम् ॥
śatakratuṃvadhiṣyāmipāsyāmivaruṇālayam |
parvatāṃścūrṇayiṣyāmidārayiṣyāmimedinīm ||
दीर्घकालंप्रसुप्तस्यकुम्भकर्णस्यविक्रमम् ।
अद्यपश्यन्तुभूतानिभक्ष्यमाणानिसर्वशः ।
नन्विदंत्रिदिवंसर्वमाहारस्य न पूर्यते ॥
dīrghakālaṃprasuptasyakumbhakarṇasyavikramam |
adyapaśyantubhūtānibhakṣyamāṇānisarvaśaḥ |
nanvidaṃtridivaṃsarvamāhārasya na pūryate ||
वधेनतेदाशरथेःसुखार्हंसुखंसमाहर्तुमहंव्रजामि ।
निहत्यरामंसहलक्ष्मणेनखादामिन्हरियूथमुख्यान् ॥
vadhenatedāśaratheḥsukhārhaṃsukhaṃsamāhartumahaṃvrajāmi |
nihatyarāmaṃsahalakṣmaṇenakhādāminhariyūthamukhyān ||