तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वालिसूनुरभाषत ।
अयुक्तं तु विना देवीं दृष्टवद्भिश्च वानराः ।
समीपं गन्तुमस्माभी राघवस्य महात्मनः ॥
tasya tadvacanaṃ śrutvā vālisūnurabhāṣata |
ayuktaṃ tu vinā devīṃ dṛṣṭavadbhiśca vānarāḥ |
samīpaṃ gantumasmābhī rāghavasya mahātmanaḥ ||
दृष्टा देवी न चानीता इति तत्र निवेदनम् ।
अयुक्तमिव पश्यामि भवद्भिः ख्यातविक्रमैः ॥
dṛṣṭā devī na cānītā iti tatra nivedanam |
ayuktamiva paśyāmi bhavadbhiḥ khyātavikramaiḥ ||
न हि नः प्लवने कश्चिन्नापि कश्चित्पराक्रमे ।
तुल्य स्सामरदैत्येषु लोकेषु हरिसत्तमाः ॥
na hi naḥ plavane kaścinnāpi kaścitparākrame |
tulya ssāmaradaityeṣu lokeṣu harisattamāḥ ||
तेष्वेवं हतवीरेषु राक्षसेषु हनूमता ।
किमन्यदत्र कर्तव्यं गृहीत्वा याम जानकीम् ॥
teṣvevaṃ hatavīreṣu rākṣaseṣu hanūmatā |
kimanyadatra kartavyaṃ gṛhītvā yāma jānakīm ||
तमेवं कृतसङ्कल्पं जाम्बवान् हरिसत्तमः ।
उवाच परमप्रीतो वाक्यमर्थवदर्थवित् ॥
tamevaṃ kṛtasaṅkalpaṃ jāmbavān harisattamaḥ |
uvāca paramaprīto vākyamarthavadarthavit ||
न तावदेषा मतिरक्षमा नो यथा भवान् पश्यति राजपुत्र ।
यथा तु रामस्य मतिर्निविष्टा तथा भवान् पश्यतु कार्यसिद्धिम् ॥
na tāvadeṣā matirakṣamā no yathā bhavān paśyati rājaputra |
yathā tu rāmasya matirniviṣṭā tathā bhavān paśyatu kāryasiddhim ||
