The Pushpaka Returns to Kubera

विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥

visṛjya ca mahābāhurṛkṣavānararākṣasān |
bhrātṛbhiḥ sahito rāmaḥ pramumoda sukhaṃ sukhī ||

अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥

athāparāhṇasamaye bhrātṛbhiḥ saha rāghavaḥ |
śuśrāva madhurāṃ vāṇīmantarikṣāt prabhāṣitām ||

सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥

saumya rāma nirīkṣasva saumyena vadanena mām |
kuberabhavanātprāptaṃ viddhi māṃ puṣpakaṃ prabho ||

तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥

tava śāsanamājñāya gato 'smi bhavanaṃ prati |
upasthātuṃ naraśreṣṭha sa ca māṃ pratyabhāṣata ||

निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥

nirjitastvaṃ narendreṇa rāghaveṇa mahātmanā |
nihatya yudhi durdharṣaṃ rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram ||

ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥

mamāpi paramā prītarhate tasmindurātmani |
rāvaṇe sagaṇe caiva saputre sahabāndhave ||

स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥

sa tvaṃ rāmeṇa laṅkāyāṃ nirjitaḥ paramātmanā |
vaha saumya tameva tvamahamājñāpayāmi te ||

परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥

paramo hyeṣa me kāmo yattvaṃ rāghavanandanam |
vaherlokasya saṃyānaṃ gacchasva vigatajvaraḥ ||

सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥

so 'haṃ śāsanamājñāya dhanadasya mahātmanaḥ |
tvatsakāśamanuprāpto nirviśaṅkaḥ pratīkṣa mām ||

अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥

adṛṣyaḥ sarvabhūtānāṃ sarveṣāṃ dhanadājñayā |
carāmyahaṃ prabhāveṇa tavājñāṃ paripālayan ||

एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥

evamuktastadā rāmaḥ puṣpakeṇa mahābalaḥ |
uvāca puṣpakaṃ dṛṣṭvā vimānaṃ punarāgatam ||

यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥

yadyevaṃ svāgataṃ te 'stu vimānavara puṣpaka |
ānukūlyāddhaneśasya vṛttadoṣo na no bhavet ||

लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥

lājaiścaiva tathā puṣpairdhūpaiścaiva sugandhibhiḥ |
pūjayitvā mahābāhū rāghavaḥ puṣpakaṃ tadā ||

गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥

gamyatāmiti covāca āgaccha tvaṃ smare yadā |
siddhānāṃ ca gatau saumya mā viṣādena yojaya |
pratighātaśca te mā bhūdyatheṣṭaṃ gacchato diśaḥ ||

एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥

evamastviti rāmeṇa pūjayitvā visarjitam |
abhipretāṃ diśaṃ tasmātprāyāttatpuṣpakaṃ tadā ||

एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥

evamantarhite tasminpuṣpake sukṛtātmani |
bharataḥ prāñjalirvākyamuvāca raghunandanam ||

विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥

vividhātmani dṛśyante tvayi vīra praśāsati |
amānuṣāṇāṃ sattvānāṃ vyāhṛtāni muhurmuhuḥ ||

अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥

anāmayaśca satvānāṃ sāgro māso gato hyayam |
jīrṇānāmapi sattvānāṃ mṛtyurnāyāti rāghava ||

अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥

arogaprasavā nāryo vapuṣmanto hi mānavāḥ |
harṣaścābhyadhiko rājañjanasya puravāsinaḥ ||

काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥

kāle varṣati parjanyaḥ pātayannamṛtaṃ payaḥ |
vātāścāpi pravāntyete sparśayuktāḥ sukhāḥ śivāḥ ||

ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥

īdṛśo 'naśvaro rājā bhavediti nareśvaraḥ |
kathayanti pure rājanpaurajānapadāstathā ||

एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥

etā vācaḥ sumadhurā bharatena samīritāḥ |
śrutvā rāmo mudā yukto babhūva nṛpasattamaḥ ||