अथ तानब्रवीत्सर्वान्विश्रान्तान्हरियूथपान् ।
इदं वचनमेकाग्रा तापसी धर्मचारिणी ॥
atha tānabravītsarvānviśrāntānhariyūthapān |
idaṃ vacanamekāgrā tāpasī dharmacāriṇī ||
किष्किंधाकांड, सर्ग 52: हनुमान द्वारा उद्देश्य बताना
Hanuman tells Svayamprabha about Rama and the search for Sita.
हनुमान स्वयंप्रभा को राम और सीता की खोज के बारे में बताते हैं।
अथ तानब्रवीत्सर्वान्विश्रान्तान्हरियूथपान् ।
इदं वचनमेकाग्रा तापसी धर्मचारिणी ॥
atha tānabravītsarvānviśrāntānhariyūthapān |
idaṃ vacanamekāgrā tāpasī dharmacāriṇī ||
वानरा यदि वः खेदः प्रनष्टः फलभक्षणात् ।
यदि चैतन्मया श्राव्यं श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ॥
vānarā yadi vaḥ khedaḥ pranaṣṭaḥ phalabhakṣaṇāt |
yadi caitanmayā śrāvyaṃ śrotumicchāmi kathyatām ||
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनूमान्मारुतात्मजः ।
आर्जवेन यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥
tasyāstadvacanaṃ śrutvā hanūmānmārutātmajaḥ |
ārjavena yathātattvamākhyātumupacakrame ||
राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः ।
रामो दाशरथिश्शीमान्प्रविष्टो दण्डकावनम् ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या चापि भार्यया ।
तस्य भार्या जनस्थानाद्रावणेन हृता बलात् ॥
rājā sarvasya lokasya mahendravaruṇopamaḥ |
rāmo dāśarathiśśīmānpraviṣṭo daṇḍakāvanam |
lakṣmaṇena saha bhrātrā vaidehyā cāpi bhāryayā |
tasya bhāryā janasthānādrāvaṇena hṛtā balāt ||
वीरस्तस्य सखा राज्ञस्सुग्रीवो नाम वानरः ।
राजा वानरमुख्यानां येन प्रस्थापिता वयम् ॥
vīrastasya sakhā rājñassugrīvo nāma vānaraḥ |
rājā vānaramukhyānāṃ yena prasthāpitā vayam ||
अगस्त्यचरितामाशां दक्षिणां यमरक्षिताम् ।
सहैभिर्वानरैर्घोरैरङ्गदप्रमुखैर्वयम् ।
रावणं सहितास्सर्वे राक्षसं कामरूपिणम् ।
सीतया सह वैदेह्या मार्गध्वमिति चोदिताः ॥
agastyacaritāmāśāṃ dakṣiṇāṃ yamarakṣitām |
sahaibhirvānarairghorairaṅgadapramukhairvayam |
rāvaṇaṃ sahitāssarve rākṣasaṃ kāmarūpiṇam |
sītayā saha vaidehyā mārgadhvamiti coditāḥ ||
विचित्य तु वयं सर्वे समग्रां दक्षिणां दिशम् ।
परित्रान्ता बुभुक्षिता वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥
vicitya tu vayaṃ sarve samagrāṃ dakṣiṇāṃ diśam |
paritrāntā bubhukṣitā vṛkṣamūlamupāśritāḥ ||
विवर्णवदनास्सर्वे सर्वे ध्यानपरायणाः ।
नाधिगच्छामहे पारं मग्नाश्चिन्तामहार्णवे ॥
vivarṇavadanāssarve sarve dhyānaparāyaṇāḥ |
nādhigacchāmahe pāraṃ magnāścintāmahārṇave ||
चारयन्तस्ततश्चक्षुर्दृष्टवन्तो वयं बिलम् ।
लतापादपसञ्च्छन्नं तिमिरेण समावृतम् ॥
cārayantastataścakṣurdṛṣṭavanto vayaṃ bilam |
latāpādapasañcchannaṃ timireṇa samāvṛtam ||
अस्माद्धंसा जलक्लिन्नाः पक्षैस्सलिलविस्रवैः ।
कुररास्सारसाश्चैव निष्पतन्ति पतत्रिणः ॥
asmāddhaṃsā jalaklinnāḥ pakṣaissalilavisravaiḥ |
kurarāssārasāścaiva niṣpatanti patatriṇaḥ ||
साध्वत्र प्रविशामेति मया तूक्ताः प्लवङ्गमाः ।
तेषामपि हि सर्वेषामनुमानमुपागतम् ॥
sādhvatra praviśāmeti mayā tūktāḥ plavaṅgamāḥ |
teṣāmapi hi sarveṣāmanumānamupāgatam ||
गच्छाम प्रविशामेति भर्तृकार्यत्वरान्विताः ।
ततो गाढं निपतिता गृह्य हस्तौ परस्परम् ॥
gacchāma praviśāmeti bhartṛkāryatvarānvitāḥ |
tato gāḍhaṃ nipatitā gṛhya hastau parasparam ||
इदं प्रविष्टास्सहसा बिलं तिमिरसंवृतम् ।
एतन्नः कार्यमेतेन कृत्येन वयमागताः ।
त्वां चैवोपगतास्सर्वे परिद्यूना बुभुक्षिताः ॥
idaṃ praviṣṭāssahasā bilaṃ timirasaṃvṛtam |
etannaḥ kāryametena kṛtyena vayamāgatāḥ |
tvāṃ caivopagatāssarve paridyūnā bubhukṣitāḥ ||
आतिथ्यधर्मदत्तानि मूलानि च फलानि च ।
अस्माभिरुपभुक्तानि बुभुक्षापरिपीडितैः ॥
ātithyadharmadattāni mūlāni ca phalāni ca |
asmābhirupabhuktāni bubhukṣāparipīḍitaiḥ ||
यत्त्वया रक्षितास्सर्वे म्रियमाणा बुभुक्षया ।
ब्रूहि प्रत्युपकारार्थं किं ते कुर्वन्तु वानराः ॥
yattvayā rakṣitāssarve mriyamāṇā bubhukṣayā |
brūhi pratyupakārārthaṃ kiṃ te kurvantu vānarāḥ ||
एवमुक्ता तु धर्मज्ञैर्वानरैस्तैस्स्वयंप्रभा ।
प्रत्युवाच ततस्सर्वानिदं वानरपुङ्गवान् ॥
evamuktā tu dharmajñairvānaraistaissvayaṃprabhā |
pratyuvāca tatassarvānidaṃ vānarapuṅgavān ||
सर्वेषां परितुष्टाऽस्मि वानराणां तरस्विनाम् ।
चरन्त्या मम धर्मेण न कार्यमिह केनचित् ॥
sarveṣāṃ parituṣṭā'smi vānarāṇāṃ tarasvinām |
carantyā mama dharmeṇa na kāryamiha kenacit ||