The Kimpurushas

श्रुत्वा किम्पुरुषोत्पत्तिं लक्ष्मणो भरतस्तदा ।
आश्चर्यमिति चाब्रूतामुभौ रामं जनेश्वरम् ॥

śrutvā kimpuruṣotpattiṃ lakṣmaṇo bharatastadā |
āścaryamiti cābrūtāmubhau rāmaṃ janeśvaram ||

अथ रामः कथामेतां भूय एव महायशाः ।
कथयामास धर्मात्मा प्रजापतिसुतस्य वै ॥

atha rāmaḥ kathāmetāṃ bhūya eva mahāyaśāḥ |
kathayāmāsa dharmātmā prajāpatisutasya vai ||

सर्वास्ता विद्रुता दृष्ट्वा किन्नरीर्ऋषिसत्तमः ।
उवाच रूपसम्पन्नां तां स्त्रियं प्रहसन्निव ॥

sarvāstā vidrutā dṛṣṭvā kinnarīrṛṣisattamaḥ |
uvāca rūpasampannāṃ tāṃ striyaṃ prahasanniva ||

सोमस्याहं सुदयितः सुतः सुरुचिरानने ।
भजस्व मां वरारोहे भक्त्या स्निग्धेन चक्षुषा ॥

somasyāhaṃ sudayitaḥ sutaḥ surucirānane |
bhajasva māṃ varārohe bhaktyā snigdhena cakṣuṣā ||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शून्ये स्वजनवर्जिते ।
इला सुरुचिरप्रख्यं प्रत्युवाच महाग्रहम् ॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā śūnye svajanavarjite |
ilā suruciraprakhyaṃ pratyuvāca mahāgraham ||

अहं कामचरी सौम्य तवास्मि वशवर्तिनी ।
प्रशाधि मां सोमसुत यथेच्छसि तथा कुरु ॥

ahaṃ kāmacarī saumya tavāsmi vaśavartinī |
praśādhi māṃ somasuta yathecchasi tathā kuru ||

तस्यास्तदद्भुतप्रख्यं श्रुत्वा हर्षमुपागतः ।
स वै कामी सह तया रेमे चन्द्रमसः सुतः ॥

tasyāstadadbhutaprakhyaṃ śrutvā harṣamupāgataḥ |
sa vai kāmī saha tayā reme candramasaḥ sutaḥ ||

बुधस्य माधवो मासस्तामिलां रुचिराननाम् ।
गतो रमयतो ऽत्यर्थं क्षणवत्तस्य कामिनः ॥

budhasya mādhavo māsastāmilāṃ rucirānanām |
gato ramayato 'tyarthaṃ kṣaṇavattasya kāminaḥ ||

अथ मासे तु सम्पूर्णे पूर्णेन्दुसदृशाननः ।
प्रजापतिसुतः श्रीमाञ्छयने प्रत्यबुध्यत ॥

atha māse tu sampūrṇe pūrṇendusadṛśānanaḥ |
prajāpatisutaḥ śrīmāñchayane pratyabudhyata ||

सो ऽपश्यत्सोमजं तत्र तपन्तं सलिलाशये ।
ऊर्ध्वबाहुं निरालम्बं तं राजा प्रत्यभाषत ॥

so 'paśyatsomajaṃ tatra tapantaṃ salilāśaye |
ūrdhvabāhuṃ nirālambaṃ taṃ rājā pratyabhāṣata ||

भगवन्पर्वतं दुर्गं प्रविष्टो ऽस्मि सहानुगः ।
न च पश्यामि तत्सैन्यं क्व नु ते मामका गताः ॥

bhagavanparvataṃ durgaṃ praviṣṭo 'smi sahānugaḥ |
na ca paśyāmi tatsainyaṃ kva nu te māmakā gatāḥ ||

तच्छ्रुत्वा तस्य राजर्षेर्नष्टसञ्ज्ञस्य भाषितम् ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं सान्त्वयन्परया गिरा ॥

tacchrutvā tasya rājarṣernaṣṭasañjñasya bhāṣitam |
pratyuvāca śubhaṃ vākyaṃ sāntvayanparayā girā ||

अश्मवर्षेण महता भृत्यास्ते विनिपातिताः ।
त्वं चाश्रमपदे सुप्तो वातवर्षभयार्दितः ॥

aśmavarṣeṇa mahatā bhṛtyāste vinipātitāḥ |
tvaṃ cāśramapade supto vātavarṣabhayārditaḥ ||

समाश्वसिहि भद्रं ते निर्भयो विगतज्वरः ।
फलमूलाशनो वीर निवसेह यथासुखम् ॥

samāśvasihi bhadraṃ te nirbhayo vigatajvaraḥ |
phalamūlāśano vīra nivaseha yathāsukham ||

स राजा तेन वाक्येन प्रत्याश्वस्तो महामतिः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं दीनो भृत्यक्षयाद् भृशम् ॥

sa rājā tena vākyena pratyāśvasto mahāmatiḥ |
pratyuvāca tato vākyaṃ dīno bhṛtyakṣayād bhṛśam ||

त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं भृत्यैर्विनाकृतः ।
वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥

tyakṣyāmyahaṃ svakaṃ rājyaṃ nāhaṃ bhṛtyairvinākṛtaḥ |
vartayeyaṃ kṣaṇaṃ brahmansamanujñātumarhasi ||

सुतो धर्मपरो ब्रह्मञ्ज्येष्ठो मम महायशाः ।
शशबिन्दुरिति ख्यातः स मे राज्यं प्रपत्स्यते ॥

suto dharmaparo brahmañjyeṣṭho mama mahāyaśāḥ |
śaśabinduriti khyātaḥ sa me rājyaṃ prapatsyate ||

न हि शक्ष्याम्यहं हित्वा भृत्यदारान्सुखान्वितान् ।
प्रतिवक्तुं महातेजः किञ्चिदप्यशुभं वचः ॥

na hi śakṣyāmyahaṃ hitvā bhṛtyadārānsukhānvitān |
prativaktuṃ mahātejaḥ kiñcidapyaśubhaṃ vacaḥ ||

तथा ब्रुवति राजेन्द्रे बुधः परममद्भुतम् ।
सान्त्वपूर्वमथोवाच वासस्त इह रोचताम् ॥

tathā bruvati rājendre budhaḥ paramamadbhutam |
sāntvapūrvamathovāca vāsasta iha rocatām ||

न सन्तापस्त्वया कार्यः कार्दमेय महाबल ।
संवत्सरोषितस्येह कारयिष्यामि ते हितम् ॥

na santāpastvayā kāryaḥ kārdameya mahābala |
saṃvatsaroṣitasyeha kārayiṣyāmi te hitam ||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बुधस्याक्लिष्टकर्मणः ।
वासाय विदधे बुद्धिं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā budhasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
vāsāya vidadhe buddhiṃ yaduktaṃ brahmavādinā ||

मासं स स्त्री तदा भूत्वा रमयत्यनिशं शुदा ।
मासं पुरुषभावेन धर्मबुद्धिं चकार सः ॥

māsaṃ sa strī tadā bhūtvā ramayatyaniśaṃ śudā |
māsaṃ puruṣabhāvena dharmabuddhiṃ cakāra saḥ ||

ततः सा नवमे मासि इला सोमसुतात्सुतम् ।
जनयामास सुश्रोणी पुरूरवसमूर्जितम् ॥

tataḥ sā navame māsi ilā somasutātsutam |
janayāmāsa suśroṇī purūravasamūrjitam ||

जातमात्रं तु सुश्रोणी पितुर्हस्ते न्यवेशयत् ।
बुधस्य समवर्णभमिला पुत्रं महाबलम् ॥

jātamātraṃ tu suśroṇī piturhaste nyaveśayat |
budhasya samavarṇabhamilā putraṃ mahābalam ||

बुधस्तु पुरुषीभूतं स वै संवत्सरान्तरम् ।
कथाभी रमयामास धर्मयुक्ताभिरात्मवान् ॥

budhastu puruṣībhūtaṃ sa vai saṃvatsarāntaram |
kathābhī ramayāmāsa dharmayuktābhirātmavān ||