तस्यालयवरिष्ठस्य मध्ये विपुलमायतं ।
ददर्श भवनश्रेष्ठं हनुमान्मारुतात्मजः ॥
tasyālayavariṣṭhasya madhye vipulamāyataṃ |
dadarśa bhavanaśreṣṭhaṃ hanumānmārutātmajaḥ ||
तस्यालयवरिष्ठस्य मध्ये विपुलमायतं ।
ददर्श भवनश्रेष्ठं हनुमान्मारुतात्मजः ॥
tasyālayavariṣṭhasya madhye vipulamāyataṃ |
dadarśa bhavanaśreṣṭhaṃ hanumānmārutātmajaḥ ||
अर्धयोजनविस्तीर्णमायतं योजनं हि तत् ।
भवनं राक्षसेन्द्रस्य बहुप्रासादसङ्कुलम् ॥
ardhayojanavistīrṇamāyataṃ yojanaṃ hi tat |
bhavanaṃ rākṣasendrasya bahuprāsādasaṅkulam ||
मार्गमाणस्तु वैदेहीं सीतामायतलोचनाम् ।
सर्वतः परिचक्राम हनूमानरिसूदनः ॥
mārgamāṇastu vaidehīṃ sītāmāyatalocanām |
sarvataḥ paricakrāma hanūmānarisūdanaḥ ||
उत्तमं राक्षसावासं हनुमानवलोकयन् ।
आससादाथ लक्ष्मीवान् राक्षसेन्द्रनिवेशनम् ।
चतुर्विषाणैर्द्विरदैस्त्रिविषाणैस्तथैव च ।
परिक्षिप्तमसम्बाधं रक्ष्यमाणमुदायुधैः ॥
uttamaṃ rākṣasāvāsaṃ hanumānavalokayan |
āsasādātha lakṣmīvān rākṣasendraniveśanam |
caturviṣāṇairdviradaistriviṣāṇaistathaiva ca |
parikṣiptamasambādhaṃ rakṣyamāṇamudāyudhaiḥ ||
राक्षसीभिश्च पत्नीभी रावणस्य निवेशनम् ।
आहृताभिश्च विक्रम्य राजकन्याभिरावृतम् ।
तन्नक्रमकराकीर्णं तिमिङ्गिलझषाकुलम् ।
वायुवेगसमाधूतं पन्नगैरिव सागरम् ॥
rākṣasībhiśca patnībhī rāvaṇasya niveśanam |
āhṛtābhiśca vikramya rājakanyābhirāvṛtam |
tannakramakarākīrṇaṃ timiṅgilajhaṣākulam |
vāyuvegasamādhūtaṃ pannagairiva sāgaram ||
या हि वैश्रवणे लक्ष्मीर्या चेन्द्रे हरिवाहने ।
सा रावणगृहे सर्वा नित्यमेवानपायिनी ॥
yā hi vaiśravaṇe lakṣmīryā cendre harivāhane |
sā rāvaṇagṛhe sarvā nityamevānapāyinī ||
या च राज्ञः कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च ।
तादृशी तद्विशिष्टा वा ऋद्धी रक्षोगृहेष्विह ॥
yā ca rājñaḥ kuberasya yamasya varuṇasya ca |
tādṛśī tadviśiṣṭā vā ṛddhī rakṣogṛheṣviha ||
तस्य हर्म्यस्य मध्यस्थं वेश्म चान्यत्सुनिर्मितं ।
बहुनिर्यूहसङ्कीर्णं ददर्श पवनात्मजः ॥
tasya harmyasya madhyasthaṃ veśma cānyatsunirmitaṃ |
bahuniryūhasaṅkīrṇaṃ dadarśa pavanātmajaḥ ||
ब्रह्मणोऽर्थे कृतं दिव्यं दिवि यद्विश्वकर्मणा ।
विमानं पुष्पकं नाम सर्वरत्नविभूषितम् ।
परेण तपसा लेभे यत्कुबेरः पितामहात् ।
कुबेरमोजसा जित्वा लेभे तद्राक्षसेश्वरः ॥
brahmaṇo'rthe kṛtaṃ divyaṃ divi yadviśvakarmaṇā |
vimānaṃ puṣpakaṃ nāma sarvaratnavibhūṣitam |
pareṇa tapasā lebhe yatkuberaḥ pitāmahāt |
kuberamojasā jitvā lebhe tadrākṣaseśvaraḥ ||
ईहामृगसमायुक्त्तैः कार्तस्वरहिरमण्मयैः ।
सुकृतैराचितं स्तम्भैः प्रदीप्तमिव च श्रिया ।
मेरुमन्दरसङ्काशैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरं ।
कूटागारैश्शुभाकारैस्सर्वतस्समलङ्कृतम् ॥
īhāmṛgasamāyukttaiḥ kārtasvarahiramaṇmayaiḥ |
sukṛtairācitaṃ stambhaiḥ pradīptamiva ca śriyā |
merumandarasaṅkāśairullikhadbhirivāmbaraṃ |
kūṭāgāraiśśubhākāraissarvatassamalaṅkṛtam ||
ज्वलनार्कप्रतीकाशं सुकृतं विश्वकर्मणा ।
हेमसोपानसंयुक्तं चारुप्रवरवेदिकम् ॥
jvalanārkapratīkāśaṃ sukṛtaṃ viśvakarmaṇā |
hemasopānasaṃyuktaṃ cārupravaravedikam ||
जालवातायनैर्युक्तं काञ्चनैः स्स्फाटिकैरपि ।
इन्द्रनीलमहानीलमणिप्रवरवेदिकम् ॥
jālavātāyanairyuktaṃ kāñcanaiḥ ssphāṭikairapi |
indranīlamahānīlamaṇipravaravedikam ||
विद्रुमेण विचित्रेण मणिभिश्च महाघनैः ।
निस्तुलाभिश्च मुक्ताभिस्तलेनाभिविराजितम् ॥
vidrumeṇa vicitreṇa maṇibhiśca mahāghanaiḥ |
nistulābhiśca muktābhistalenābhivirājitam ||
चन्दनेन च रक्तेन तपनीयनिभेन च ।
सुपुण्यगन्धिना युक्तमादित्यतरुणोपमम् ॥
candanena ca raktena tapanīyanibhena ca |
supuṇyagandhinā yuktamādityataruṇopamam ||
कूटागारैर्वराकारैर्विविधैस्समलङ्कृतम् ।
विमानं पुष्पकं दिव्यमारुरोह महाकपिः ॥
kūṭāgārairvarākārairvividhaissamalaṅkṛtam |
vimānaṃ puṣpakaṃ divyamāruroha mahākapiḥ ||
तत्रस्थस्स तदा गन्धं पानभक्ष्यान्नसम्भवम् ।
दिव्यं सम्मूर्छितं जिघ्रद्रूपवन्तमिवानिलम् ॥
tatrasthassa tadā gandhaṃ pānabhakṣyānnasambhavam |
divyaṃ sammūrchitaṃ jighradrūpavantamivānilam ||
स गन्धस्तं महासत्त्वं बन्धुर्बन्धुमिवोत्तमम् ।
इत एहीत्युवाचेन तत्र यत्र स रावणः ॥
sa gandhastaṃ mahāsattvaṃ bandhurbandhumivottamam |
ita ehītyuvācena tatra yatra sa rāvaṇaḥ ||
ततस्तां प्रस्थितश्शालां ददर्श महतीं शुभाम् ।
रावणस्य मनः कान्तां कान्तामिव वरस्त्रियम् ॥
tatastāṃ prasthitaśśālāṃ dadarśa mahatīṃ śubhām |
rāvaṇasya manaḥ kāntāṃ kāntāmiva varastriyam ||
मणिसोपानविकृतां हेमजालविभूषिताम् ।
स्फाटिकैरावृततलां दन्तान्तरितरूपिकाम् ॥
maṇisopānavikṛtāṃ hemajālavibhūṣitām |
sphāṭikairāvṛtatalāṃ dantāntaritarūpikām ||
मुक्ताभिश्च प्रवालैश्च रूप्यचामीकरैरपि ।
विभूषितां मणिस्तम्भैस्सुबहुस्तम्भभूषिताम् ॥
muktābhiśca pravālaiśca rūpyacāmīkarairapi |
vibhūṣitāṃ maṇistambhaissubahustambhabhūṣitām ||
नम्रैरृजुभिरत्युच्चैस्समन्तात्सुविभूषितैः ।
स्तम्भैः पक्षैरिवात्युच्चैर्दिवं संप्रस्थितामिव ॥
namrairṛjubhiratyuccaissamantātsuvibhūṣitaiḥ |
stambhaiḥ pakṣairivātyuccairdivaṃ saṃprasthitāmiva ||
महत्या कुथयास्तीर्णां पृथिवीलक्षणाङ्कया ।
पृथिवीमिव विस्तीर्णां सराष्ट्रगृहमालिनीम् ॥
mahatyā kuthayāstīrṇāṃ pṛthivīlakṣaṇāṅkayā |
pṛthivīmiva vistīrṇāṃ sarāṣṭragṛhamālinīm ||
नादितां मत्तविहगैर्दिव्यगन्धाधिवासिताम् ।
परार्ध्यास्तरणोपेतां रक्षोधिपनिषेविताम् ॥
nāditāṃ mattavihagairdivyagandhādhivāsitām |
parārdhyāstaraṇopetāṃ rakṣodhipaniṣevitām ||
धूम्रामगरुधूपेन विमलां हंसपाण्डुराम् ।
चित्रां पुष्पोपहारेण कल्माषीमिव सुप्रभाम् ॥
dhūmrāmagarudhūpena vimalāṃ haṃsapāṇḍurām |
citrāṃ puṣpopahāreṇa kalmāṣīmiva suprabhām ||
मनस्संह्लादजननीं वर्णस्यापि प्रसादिनीम् ।
तां शोकनाशिनीं दिव्यां श्रियः सञ्जननीमिव ॥
manassaṃhlādajananīṃ varṇasyāpi prasādinīm |
tāṃ śokanāśinīṃ divyāṃ śriyaḥ sañjananīmiva ||
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थैस्तु पञ्च पञ्चभिरुत्तमैः ।
तर्पयामास मातेव तदा रावणपालिता ॥
indriyāṇīndriyārthaistu pañca pañcabhiruttamaiḥ |
tarpayāmāsa māteva tadā rāvaṇapālitā ||
स्वर्गोऽयं देवलोकोऽयमिन्द्रस्येयं पुरी भवेत् ।
सिद्धिर्वेयं परा हि स्यादित्यमन्यत मारुतिः ॥
svargo'yaṃ devaloko'yamindrasyeyaṃ purī bhavet |
siddhirveyaṃ parā hi syādityamanyata mārutiḥ ||
प्रध्यायत इवापश्यत्प्रदीपांस्तत्र काञ्चनान् ।
धूर्तानिव महाधूतैर्देवनेन पराजितान् ॥
pradhyāyata ivāpaśyatpradīpāṃstatra kāñcanān |
dhūrtāniva mahādhūtairdevanena parājitān ||
दीपानां च प्रकाशेन तेजसा रावणस्य च ।
अर्चिर्भिर्भूषणानां च प्रदीप्तेत्यभ्यमन्यत ॥
dīpānāṃ ca prakāśena tejasā rāvaṇasya ca |
arcirbhirbhūṣaṇānāṃ ca pradīptetyabhyamanyata ||
ततोऽपश्यत्कुथाऽऽसीनं नानावरायम्बरस्रजम् ।
सहस्रं वरनारीणां नानावेषविभूषितम् ॥
tato'paśyatkuthā''sīnaṃ nānāvarāyambarasrajam |
sahasraṃ varanārīṇāṃ nānāveṣavibhūṣitam ||
परिवृत्तेऽर्धरात्रे तु पाननिद्रावशं गतम् ।
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ सुष्वाप बलवत्तदा ॥
parivṛtte'rdharātre tu pānanidrāvaśaṃ gatam |
krīḍitvoparataṃ rātrau suṣvāpa balavattadā ||
तत्प्रसुप्तं विरुरुचे निश्शब्दान्तरभूषणम् ।
निःशब्दहंसभ्रमरं यथा पद्मवनं महत् ॥
tatprasuptaṃ viruruce niśśabdāntarabhūṣaṇam |
niḥśabdahaṃsabhramaraṃ yathā padmavanaṃ mahat ||
तासां संवृतदन्तानि मीलिताक्षीणि मारुतिः ।
अपश्यत्पद्मगन्धीनि वदनानि सुयोषिताम् ॥
tāsāṃ saṃvṛtadantāni mīlitākṣīṇi mārutiḥ |
apaśyatpadmagandhīni vadanāni suyoṣitām ||
प्रबुद्धानीव पद्मानि तासां भूत्वा क्षपाक्षये ।
पुनस्संवृतपत्राणि रात्राविव बभुस्तदा ॥
prabuddhānīva padmāni tāsāṃ bhūtvā kṣapākṣaye |
punassaṃvṛtapatrāṇi rātrāviva babhustadā ||
इमानि मुखपद्मानि नियतं मत्तषट्पदाः ।
अम्बुजानीव फुल्लानि प्रार्थयन्ति पुनः पुनः ॥
imāni mukhapadmāni niyataṃ mattaṣaṭpadāḥ |
ambujānīva phullāni prārthayanti punaḥ punaḥ ||
इति चामन्यत श्रीमानुपपत्त्या महाकपिः ।
मेने हि गुणतस्तानि समानि सलिलोद्भवैः ॥
iti cāmanyata śrīmānupapattyā mahākapiḥ |
mene hi guṇatastāni samāni salilodbhavaiḥ ||
सा तस्य शुशुभे शाला ताभिस्त्रीभिर्विराजिता ।
शारदीव प्रसन्ना द्यौस्ताराभिरभिशोभिता ॥
sā tasya śuśubhe śālā tābhistrībhirvirājitā |
śāradīva prasannā dyaustārābhirabhiśobhitā ||
स च ताभिः परिवृतश्शुशुभे राक्षसाधिपः ।
यथा ह्युडुपतिश्शीमांस्ताराभिरभिसंवृतः ॥
sa ca tābhiḥ parivṛtaśśuśubhe rākṣasādhipaḥ |
yathā hyuḍupatiśśīmāṃstārābhirabhisaṃvṛtaḥ ||
याश्च्यवन्तेऽम्बरात्ताराः पुण्यशेषसमावृताः ।
इमास्तास्सङ्गताः कृत्स्ना इति मेने हरिस्तदा ॥
yāścyavante'mbarāttārāḥ puṇyaśeṣasamāvṛtāḥ |
imāstāssaṅgatāḥ kṛtsnā iti mene haristadā ||
ताराणामिव सुव्यक्तं महतीनां शुभार्चिषाम् ।
प्रभावर्णप्रसादाश्च विरेजुस्तत्र योषिताम् ॥
tārāṇāmiva suvyaktaṃ mahatīnāṃ śubhārciṣām |
prabhāvarṇaprasādāśca virejustatra yoṣitām ||
व्यावृत्तगुरुपीनस्रक्प्रकीर्णवरभूषणाः ।
पानव्यायामकालेषु निद्रापहृतचेतसः ॥
vyāvṛttagurupīnasrakprakīrṇavarabhūṣaṇāḥ |
pānavyāyāmakāleṣu nidrāpahṛtacetasaḥ ||
व्यावृत्ततिलकाः काश्चित्काश्चिदुद्भ्रन्तनूपुराः ।
पार्श्वे गलितहाराश्च काश्चित्परमयोषितः ॥
vyāvṛttatilakāḥ kāścitkāścidudbhrantanūpurāḥ |
pārśve galitahārāśca kāścitparamayoṣitaḥ ||
मुक्ताहाराऽवृताश्चान्याः काश्चिद्विस्रस्तवाससः ।
व्याविद्धरशनादामाः किशोर्य इव वाहिताः ॥
muktāhārā'vṛtāścānyāḥ kāścidvisrastavāsasaḥ |
vyāviddharaśanādāmāḥ kiśorya iva vāhitāḥ ||
सुकुण्डलधराश्चान्या विच्छिन्नमृदितस्रजः ।
गजेन्द्रमृदिताः फुल्ला लता इव महावने ॥
sukuṇḍaladharāścānyā vicchinnamṛditasrajaḥ |
gajendramṛditāḥ phullā latā iva mahāvane ||
चन्द्रांशुकिरणाभाश्च हाराः कासांचिदुत्कटाः ।
हंसा इव बभुस्सुप्ताः स्तनमध्येषु योषिताम् ॥
candrāṃśukiraṇābhāśca hārāḥ kāsāṃcidutkaṭāḥ |
haṃsā iva babhussuptāḥ stanamadhyeṣu yoṣitām ||
अपरासां च वैडूर्याः कादम्बा इव पक्षिणः ।
हेमसूत्राणि चान्यासां चक्रवाका इवाभवन् ॥
aparāsāṃ ca vaiḍūryāḥ kādambā iva pakṣiṇaḥ |
hemasūtrāṇi cānyāsāṃ cakravākā ivābhavan ||
हंसकारण्डवाकीर्णाश्चक्रवाकोपशोभिताः ।
आपगा इव ता रेजुर्जघनैः पुलिनैरिव ॥
haṃsakāraṇḍavākīrṇāścakravākopaśobhitāḥ |
āpagā iva tā rejurjaghanaiḥ pulinairiva ||
किङ्किणीजालसङ्कोशास्ता हैमविपुलाम्बुजाः ।
भावग्राहा यशस्तीराः सुप्ता नद्य इवाऽऽबभुः ॥
kiṅkiṇījālasaṅkośāstā haimavipulāmbujāḥ |
bhāvagrāhā yaśastīrāḥ suptā nadya ivā''babhuḥ ||
मृदुष्वङ्गेषु कासाञ्चित्कुचाग्रेषु च संस्थिताः ।
बभुर्वर्भूषणानीव शुभा भूषणराजयः ॥
mṛduṣvaṅgeṣu kāsāñcitkucāgreṣu ca saṃsthitāḥ |
babhurvarbhūṣaṇānīva śubhā bhūṣaṇarājayaḥ ||
अंशुकान्ताश्च कासाञ्चिन्मुखमारुतकम्पिताः ।
उपर्युपरि वक्त्राणां व्याधूयन्ते पुनः पुनः ॥
aṃśukāntāśca kāsāñcinmukhamārutakampitāḥ |
uparyupari vaktrāṇāṃ vyādhūyante punaḥ punaḥ ||
ताः पताका इवोद्धूताः पत्नीनां रुचिरप्रभाः ।
नानावर्णसुवर्णानां वक्त्रमूलेषु रेजिरे ॥
tāḥ patākā ivoddhūtāḥ patnīnāṃ ruciraprabhāḥ |
nānāvarṇasuvarṇānāṃ vaktramūleṣu rejire ||
ववल्गुश्चात्र कासांचित्कुण्डलानि शुभार्चिषाम् ।
मुखमारुतसंसर्गान्मन्दं मन्दं सुयोषिताम् ॥
vavalguścātra kāsāṃcitkuṇḍalāni śubhārciṣām |
mukhamārutasaṃsargānmandaṃ mandaṃ suyoṣitām ||
शर्कराऽसवगन्धैश्च प्रकृत्या सुरभिः सुखः ।
तासां वदननिश्वासस्सिषेवे रावणं तदा ॥
śarkarā'savagandhaiśca prakṛtyā surabhiḥ sukhaḥ |
tāsāṃ vadananiśvāsassiṣeve rāvaṇaṃ tadā ||
रावणाननशङ्काश्च काश्चिद्रावणयोषितः ।
मुखानि स्म सपत्नीनामुपाजिघ्रन्पुनः पुनः ॥
rāvaṇānanaśaṅkāśca kāścidrāvaṇayoṣitaḥ |
mukhāni sma sapatnīnāmupājighranpunaḥ punaḥ ||
अत्यर्थं सक्तमनसो रावणे ता वरस्त्रियः ।
अस्वतन्त्राः सपत्नीनां प्रियमेवाऽचरंस्तदा ॥
atyarthaṃ saktamanaso rāvaṇe tā varastriyaḥ |
asvatantrāḥ sapatnīnāṃ priyamevā'caraṃstadā ||
बाहूनुपनिधायान्याः पारिहार्यविभूषितान् ।
अंशुकानि च रम्याणि प्रमदास्तत्र शिश्यिरे ॥
bāhūnupanidhāyānyāḥ pārihāryavibhūṣitān |
aṃśukāni ca ramyāṇi pramadāstatra śiśyire ||
अन्या वक्षसि चान्यस्यास्तस्याः काचित्पुनर्भुजम् ।
अपरा त्वङ्कमन्यस्यास्तस्याश्चाप्यपरा भुजौ ॥
anyā vakṣasi cānyasyāstasyāḥ kācitpunarbhujam |
aparā tvaṅkamanyasyāstasyāścāpyaparā bhujau ||
ऊरुपार्श्वकटीपृष्ठमन्योन्यस्य समाश्रिताः ।
परस्परनिविष्टाङ्ग्यो मदस्नेहवशानुगाः ॥
ūrupārśvakaṭīpṛṣṭhamanyonyasya samāśritāḥ |
parasparaniviṣṭāṅgyo madasnehavaśānugāḥ ||
अन्योन्यभुजसूत्रेण स्त्रीमाला ग्रथिता हि सा ।
मालेव ग्रथिता सूत्रे शुशुभे मत्तषट्पदा ॥
anyonyabhujasūtreṇa strīmālā grathitā hi sā |
māleva grathitā sūtre śuśubhe mattaṣaṭpadā ||
लतानां माधवे मासि फुल्लानां वायुसेवनात् ।
अन्योन्य मालाग्रथितं संसक्तकुसुमोच्चयम् ।
व्यतिवेष्टितसुस्कन्धमन्योन्यभ्रमराकुलम् ।
आसीद्वनमिवोद्धूतं स्त्रीवनं रावणस्य तत् ॥
latānāṃ mādhave māsi phullānāṃ vāyusevanāt |
anyonya mālāgrathitaṃ saṃsaktakusumoccayam |
vyativeṣṭitasuskandhamanyonyabhramarākulam |
āsīdvanamivoddhūtaṃ strīvanaṃ rāvaṇasya tat ||
उचितेष्वपि सुव्यक्तं न तासां योषितां तदा ।
विवेकः शक्य आधातुं भूषणाङ्गाम्बरस्रजाम् ॥
uciteṣvapi suvyaktaṃ na tāsāṃ yoṣitāṃ tadā |
vivekaḥ śakya ādhātuṃ bhūṣaṇāṅgāmbarasrajām ||
रावणे सुखसंविष्टे तास्त्रियो विविधप्रभाः ।
ज्वलन्तः काञ्चना दीपाः प्रैक्षन्तानिमिषा इव ॥
rāvaṇe sukhasaṃviṣṭe tāstriyo vividhaprabhāḥ |
jvalantaḥ kāñcanā dīpāḥ praikṣantānimiṣā iva ||
राजर्षिपितृदैत्यानां गन्धर्वाणां च योषितः ।
राक्षसानां च याः कन्यास्तस्य कामवशं गताः ॥
rājarṣipitṛdaityānāṃ gandharvāṇāṃ ca yoṣitaḥ |
rākṣasānāṃ ca yāḥ kanyāstasya kāmavaśaṃ gatāḥ ||
युद्धकामेन ताः सर्वा रावणेन हृताः स्त्रियः ।
समदा मदनेनैव मोहिताः काश्चिदागताः ॥
yuddhakāmena tāḥ sarvā rāvaṇena hṛtāḥ striyaḥ |
samadā madanenaiva mohitāḥ kāścidāgatāḥ ||
न तत्र काचित्प्रमदा प्रसह्य वीर्योपपन्नेन गुणेन लब्धा ।
न चान्यकामापि न चान्यपूर्वा विना वरार्हां जनकात्मजां ताम् ॥
na tatra kācitpramadā prasahya vīryopapannena guṇena labdhā |
na cānyakāmāpi na cānyapūrvā vinā varārhāṃ janakātmajāṃ tām ||
न चाकुलीना न च हीनरूपा नादक्षिणा नानुपचारयुक्ता ।
भार्याभवत्तस्य न हीनसत्त्वा न चापि कान्तस्य न कामनीया ॥
na cākulīnā na ca hīnarūpā nādakṣiṇā nānupacārayuktā |
bhāryābhavattasya na hīnasattvā na cāpi kāntasya na kāmanīyā ||
बभूव बुद्धिस्तु हरीश्वरस्य यदीदृशी राघवधर्मपत्नी ।
इमा यथा राक्षसराजभार्याः सुजातमस्येति हि साधुबुद्धेः ॥
babhūva buddhistu harīśvarasya yadīdṛśī rāghavadharmapatnī |
imā yathā rākṣasarājabhāryāḥ sujātamasyeti hi sādhubuddheḥ ||
पुनश्च सोऽचिन्तयादात्तरूपो ध्रुवं विशिष्टा गुणतो हि सीता ।
अथायमस्यां कृतवान्महात्मा लङ्केश्वरः कष्टमनार्यकर्म ॥
punaśca so'cintayādāttarūpo dhruvaṃ viśiṣṭā guṇato hi sītā |
athāyamasyāṃ kṛtavānmahātmā laṅkeśvaraḥ kaṣṭamanāryakarma ||